کُخ پس از تحقیقات بسیار به این نتیجه رسید که باسیل‏های بسیار کوچکی در خون گوسفند یا حیوان مریض وجود دارد. او عاقبت توانست با پرورش و نگهداری این باسیل، نظریه خویش را اثبات کند و سِرُم این مرض را بسازد. این عمل باعث شد که از تلفات زیاده از حدّ احشام، جلوگیری شود و پیشرفت موثری در راه علم پزشکی حاصل گردد. با عضویت کخ در شورای سلطنتی بهداشت برلین، وی امکانات بیشتری برای مطالعه بر روی امراض به دست آورد و از آن پس تحقیقات خود را برای کشف میکروب سل آغاز نمود. در نهایت در 24 مارس 1882م کُخْ، موفق به کشف میکروب سل گردید و در سال بعد اعلام کرد که با تلقیح سرم، همه جان‏داران را می‏توان از بروز امراض مصون داشت. کخ سفرهای زیادی به افریقا نمود و پس از پژوهش‏های فراوان، دریافت که مرض خواب که هزاران افریقایى را به کام مرگ کشیده بود در اثر نیش پشه‏ای به نام تسه تسه می‏باشد. در اثر تلاش بی حد و حصر کخ در پیشرفت علم، آکادمی سوئد در سال 1905م با اهدای جایزه نوبل پزشکی به کخ، از وی قدردانی کرد. کخ که در اثر فعالیت زیاد و ناراحتی‏های ناشی از آن مریض و ضعیف شده بود، سرانجام بر اثر ابتلا به سل در 27 مه 1910م در 67 سالگی درگذشت. رابرت کخ بدون شک پس از لویی پاستور،پزشک شهیر فرانسوی، بزرگ‏ترین میکروب شناس دنیا است و خدمات ارزنده‏ای که به عالم علم و بشریت نموده، هیچ گاه فراموش نمی‏شود.